Dagelinks.nl

Hieronder een overzicht van de films die ik in 2010 bekeken heb.

Sherlock Holmes – “Er wordt wel heel veel geknokt in deze film”, zei mijn zoon als waarschuwing, nadat hij een dag eerder dan wij Sherlock Holmes in de bioscoop had gezien. Inderdaad zit er (onnodig) veel geweld in de film, maar niet gruwelijker dan wat we van een gemiddelde SCI gewend zijn van tv. Het knokken vult alleen maar wat tijd en dient om spanning in de film te brengen, maar volgens ons was dat helemaal niet nodig. De slimmigheden van Holmes hadden veel en veel meer uitgebuit kunnen/moeten worden. Zoals bijvoorbeeld de scène waarbij hij zich snel als een bedelaar voordeed om in een koets van zijn rivale te kijken. Meer van dat had de film goed gedaan. En door het eind blijft alle ruimte over voor een sequel. Na afloop gingen we nog twijfelen of er ooit echt een figuur als Holmes was geweest, maarrr….dat is niet zo! Het is altijd alleen maar een verzonnen figuur geweest. Gekeken met Gepke op 30-1-2010 (***)
Avatar – “Het heeft eigenlijk wel veel weg van Pocahontas”, zei mijn dochter na afloop bij het zien van Avatar. En inderdaad, daar lijkt het wel op: Blanken dringen de wereld van “inboorlingen” binnen en daarbij bekeert eentje zich en gaat meevechten met de inboorlingen tegen de blanken. Zie daar, dat is het verhaal in een notendop. Zeker een hele goede film, die tot het eind weet te boeien. En in 3D moet het helemaal prachtig zijn, met al die zwevende levenspollen door de lucht. Gekeken met Hanneke op 29-1-2010 (*****)
The Ugly Truth – Dit is een film die een paar momenten kent waarop je denkt: Zal ik hem maar uitzetten? De irritatie zit in de ’shockjock’ Mike Chadway, die met grof taalgebruik zijn mening geeft over de relatie tussen mannen en vrouwen. En echt lachen wordt het eigenlijk ook nooit. Uiteindelijk wel helemaal uitgezeten en het plot is zo dun en voorspelbaar: die grofbek weet de het hoofd van de hoofdrolspeelster (Katherine Heighl) op hol te brengen. Gekeken met Gepke op 23-1-2010. (-)
Inglourious Basterds – Wat een verheerlijking van geweld. Dat idee had ik wel bij het zien van deze film, die technisch perfect in elkaar steekt. Uitstekend geacteerd, vooral door Christoph Waltz, die erg goed de gemene Nazi wist neer te zetten. Wat mij betreft was dat de hoofdrol en niet die van Brad Pitt. Het is een film waarbij je ruim twee uur met zo’n vaag angstgevoel in je maag zit: Wat zou er nu weer gebeuren? Op het moment dat de bioscoop met de overlevende van de razzia in de film komt begint het naar mijn idee pas echt. Opmerkelijk dat in deze film doodleuk de hand gelicht wordt met de echte loop van de historie. Wie niet tegen bloed en schieten kan moet niet kijken. Gekeken met Hanneke op 21-1-2010 (****)

Julie & Julia is iedereen aan te raden.

Julie & Julia - Dit is een film die even tijd nodig heeft om in te werken, zo is me gebleken. Het is zondermeer een komische film, maar waar ik op doel is het idee dat er achter zit: Ook al heb je geen idee wat je van je leven moet maken, het is goed om te zoeken naar dingen die je plezier geven en waar je naar kunt uitkijken. De ene vrouw kan geen kinderen krijgen en zit zonder baan in het buitenland met haar man, de andere vrouw heeft een vervelende kantoorbaan, waarbij ze constant verdrietige verhalen te horen krijgt. Voor beiden betekent koken en het schrijven daarover een ontsnapping uit de werkelijkheid. Het is goed als een mens zoiets onder handen heeft. Gekeken op 16-1-2010 samen met Gepke. ****

Trouwen met je baas.

The Proposal - Met dit soort filmoverzichten begin ik toch een soort lijn te ontdekken in de films die ik vaak kijk. Duidelijk te categoriseren onder “romantische komedies”. Onder die noemer kan The Proposal ook weggeschreven worden. Hoofdrolspeelster Sandra Bullock is iemand waarvan je houdt of haat, zo leert de ervaring, maar wat mij betreft zet ze in deze film in ieder geval een prima rol neer. Margaret Tate (Sandra Bullock) is de schrik van het personeel van uitgeverij Colden Books. Als eindredactrice heeft ze een verantwoordelijke baan en perfectionistisch als ze is, eist ze van al haar mensen een ijzeren discipline. Haar PA (personal assistant) Andrew Paxton (Ryan Reynolds) werkt al een paar jaar voor deze ijzeren dame en hij is er inmiddels aan gewend dat zijn bazin de meest irreële eisen stelt. Als Margaret, Canadese van geboorte, haar werk- en verblijfsvergunning dreigt te verliezen, doet ze een wanhopige poging niet te worden uitgewezen. Om haar baan te redden, meldt ze haar directie dat zij en Andrew binnenkort gaan trouwen. Gezien op 9-1-2010, alleen. (***)